Είδη που κινδυνεύουν ή σπάνια

Πολλά είδη της άγριας πανίδας απαντώνται σε μικρούς πληθυσμούς στο φυσικό τους περιβάλλον και έτσι από μόνα τους εμφανίζουν μια σπανιότητα. Αυτά τα είδη συνήθως βρίσκονται στην κορυφή της οικολογικής πυραμίδας, όπως τα σαρκοφάγα θηλαστικά και τα αρπακτικά πτηνά.

Στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες, λόγω της ανάπτυξης, της εντατικοποίησης της γεωργίας και της αλλαγής του τρόπου ζωής των ανθρώπων, έχουν προκύψει μια σειρά προβλημάτων που επιδρούν αρνητικά στην ύπαρξη της άγριας πανίδας. Οι κυριότερες απειλές για την άγρια πανίδα μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

  • Η υποβάθμιση και η καταστροφή των φυσικών ενδιαιτημάτων (αναδασμοί, αποδάσωση, πυρκαγιές, λατομεία, αιολικά πάρκα).
  • Η αλλαγή χρήσεων γης (εκχερσώσεις, οδικά δίκτυα, καταπατήσεις).
  • Η χρήση ισχυρά τοξικών αγροχημικών στη γεωργία.
  • Η άμεση θανάτωση (ασυνείδητοι άνθρωποι, αυτοκινητόδρομοι, αιολικά πάρκα, ηλεκτροπληξίες, προσκρούσεις σε κτίρια, δηλητηριάσεις, κλπ).
  • Η υπερεκμετάλλευση των πληθυσμών τους (λαθροθηρία)
  • Ο ανταγωνισμός από την εισαγωγή ξενικών ειδών.
  • Η κλιματική αλλαγή.

Οι παραπάνω παράγοντες σε συνδυασμό με το μικρό μέγεθος του πληθυσμού ορισμένων ειδών, τα έχουν οδηγήσει σε δραστική πληθυσμιακή μείωση, με αποτέλεσμα αρκετά απ’ αυτά να βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης από τη χώρα μας. Τέτοια είδη από τα θηλαστικά είναι το τσακάλι Canis aureus, η αρκούδα Ursus arctos, η στικτοϊκτίδα Vormela peregusna, το ελάφι Cervus elaphus, ενώ από τα πτηνά είναι σχεδόν τα περισσότερα ημερόβια και νυκτόβια αρπακτικά πτηνά, η βαλτόπαπια Aythya nyroca, κ.ά.